فورة ( favrat ) ا . ع . فورة الجبل : روى كوه و پشت آن . و فورة الحر : سختى گرما و جوشش آن . و فورة العشاء : بعد از نماز خفتن . فورة ( furat ) ا . ع . آماسى در خردگاه دست و پاى ستور كه چون آن را مالش دهند پراكنده شود و باز فراهم گردد و ستور را لنگ كند . و نيز فورة : آهو بره . فؤرة ( fo'arat ) ا . ع . فورة و آماس خردگاه دست و پاى ستور . فوردجان ( furdaj n ) و فوردگان ( furdag n ) و فورديان ( furdiy n ) ا . پ . خمسهء مسترقه كه بر پنج روز آخر آبان ماه كه مجموع ده روز شود افزايند و در اين ايام جشنهاى بزرگ گيرند و آفتاب در آن وقت در برج عقرب مىباشد . فوردين ( furdin ) و ( favardin ) ا . پ . ماه اول از سال كه فروردين گويند . فورغون ( furqun ) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - گردون و اراده و باركش . فورك ( furak ) ا . پ . نام دختر پادشاه كنوج كه زن بهرام گور بود . فورموى ( fur - movy ) و ( fur - muy ) ص . پ . كسى كه مويهاى آن تيره رنگ مايل بسرخى بود . و مويهاى خرمائى رنگ . فوريان ( furiy n ) ا . پ . اولاد راى قور . و مردم شهر فور . فوريه ( fevriye ) ا . پ . نام ماه دويم از سال مردم فرانسه . فوز ( favz ) ا . ع . نجات . و هلاك . و فيروزى بخير و نيكى . فوز ( favz ) م . ع . فاز فوزا ( از باب نصر ) : رهائى يافت . و بخير و نيكى فيروزى يافت و به مقصد رسيد . و هلاك گرديد . و فاز به : ظفر يافت و فيروزى يافت بر آن . و فاز منه : نجات يافت از آن . فوز ( favz ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فتح و فيروزى و ظفر . و برترى . و نجات و رهائى و پناه و ملجأ . و خلاص . و عافيت و رستگارى . و رسيدن به مقصد . فوز ( fuz ) ا . پ . حمله و هجوم و يورش . و غلبه و چيرگى . و سختى و تندى . و آروغ . و صدائى كه در هنگام جماع از كسى برآيد . فوز ( fuz ) و ( fuze ) ا . پ . پوز و پوزه و پيرامون دهان از جانب بيرون خواه از انسان و يا ديگر حيوانات . فوزى ( favzi ) ص . پ . منسوب بفوز . و مظفر و منصور . فوژان ( fuj n ) ا . پ . فرياد و فغان و بانگ . و صداى هولناك . فوشنج ( fucanj ) ا . پ . نام قريه‌اى نزديك هرات كه پوشنگ نيز گويند . فوشنه ( fucene ) ا . پ . قسمى از سماروغ كه در جاهاى نمناك رويد . فوضوضاء ( favzuza ' ) و فوضوضى ( favzuz ) ا . ع . امرهم فوضوضاء بينهم يعنى مختلف‌اند در آن كار و هر يك از ايشان تصرف مىكند آنچه را كه مر ديگرى راست . و كذا : امرهم فوضوصى بينهم . فوضى ( favz ) ص . ع . قوم فوضى : گروه متساوى كه ميان آنها رئيس و بزرگتر نباشد . و گروه متفرق و پراكنده و گروه در همديگر آميخته . و نعام فوضى : شتر مرغان درهم آميخته . فوضى ( favz ) ا . ع . امرهم فوضى بينهم . مر . فوضوضاء . فوط ( fovat ) ع . ج . فوطة ( futat ) . فوطة ( futat ) ا . ع . جامه‌اى كه از سند آرند . و چادر نگارين . ج : فوط ( fovat ) . فوطه ( fute ) ا . پ . قسمى از جامهء منقش هندى كه بجاى ازار بر كمر بندند . و كمربند و لفافه‌اى مر اندام را كه زنهاى ترك در حمام پوشند . و خزانهء ماليات و خراج . و خريطه . و خايه و بيضه . فوطه‌دار ( fute - d r ) ا . پ . خزانه‌دار و نقاد و صراف . فوظ ( favz ) ا . ع . مرگ . يق : حان فوظه : رسيد مرگ او . فوظ ( favz ) و فوظان ( favaz n ) م . ع . فاظ فوظا و فواظا و فوظانا ( از باب نصر ) : بمرد . مر . فيظ . فوعة ( fav'at ) ا . ع . بوى خوش . و حرارت . و تيزى زهر . و اول شب و روز . فوغ ( favq ) م . ع . فاغت الرائحة فوغا ( از باب نصر ) : دميد آن بوى . فوغ ( favaq ) ا . ع . ستبرى دهن . فوغ ( favaq ) م . ع . دميدن بوى ( و الفعل من سمع ) . فوغة ( favqat ) ا . ع . دميدگى بوى خوش . فوف ( favf ) ا . ع . مثانهء گاو . فوف ( favf ) م . ع . فاف فوفا ( از باب نصر ) : خواست چيزى را و سؤال كرد . و هو يفوف به فوفا اى يساله شيئا فيقول بظفر ابهامه على ظفر سبابته و لا هذا يعنى از او چيزى مىخواهد كه نيست . و ما فاف عنى بخير و لا زنجر يعنى نخواست چيزى را . فوف ( fuf ) و ( favf ) ا . ع . سپيدى كه بر ناخن نوجوانان پيدا گردد . فوف ( fuf ) ا . ع . سپيدى مغز دانهء خرما . و پوست سرخ دانهء خرما . و پوست دل خرمابن و هر پوستى . و نوعى از چادرهاى يمانى . و قطعه‌هاى پنبه . و در شعر بعضى : شكوفه . و چيز اندك . يق : ما ذاق فوفا . و ما اغنى عنى فوفا اى شيئا .